Oruç Tutmak Üzerine Bir Fıkra

Sözlü kültürümüzün nadide örneklerinden olan fıkralara özel ilgim vardır. Bu ilgimin sebebi, çoğu zaman uzun uzun anlatamayacağınız bir meseleyi bir kaç cümleyle nükteli bir şekilde özetleyebilecek özellikte olmasıdır. Kısadır, özdür ve tebessüm ettiricidir.

Ben de bundan sonra burada denk geldiğim özgün fıkraları ve deyişleri not edeceğim. İlk fıkramız, içerisinde bulunduğumuz mübarek Ramazan ayıyla ilgili. Anlatacağım fıkra, orijinal dokusuna uygun olmayabilir hatta belki de bir uyarlamadır. Bu konuda uyarmak isterim. Oruç tutma mevzusu üzerine anlatılmış bir fıkradır:

Ramazan bitmiş, sonucunda bayram olmuştur. Bayramın ilk günü misafirler akraba evinde toplanmış aralarında sohbet etmeye başlamışlar. Herkes anlatıyormuş, Ben 29 gün tuttum, çok zorlandım. Diğeri ben 15 gün tutabildim, ilaç kullandığım için… Başka birisi ben 5 gün tuttum, Allah affetsin.

En son başka birisi söze girmiş, demiş ki: Ben 1 gün tutabildim, yapamayacağımı anlayınca bıraktım demiş. En son bizimkine gelmiş söz. Durmuş durmuş ve konuşmuş: “Ben de aha bundan bir gün az tuttum işte…” 🙂 🙂

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir